نگاهی از دور

پسر بچه ای با پیژامه راه راه
نویسنده : زیتا - ساعت ۱:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٩
 

وقتی که برای اولین بار تریلر  فیلم "پسر بچه ای با پیژامه راه راه" از تلویزیون پخش شد، دخترم به من گفت که میخواهد آن فیلم را ببیند. گفتم که من خیلی در باره کتابش شنیده ام و بهتر است که پیش از دیدن فیلم،’کتاش را بخوانیم. خیلی خوشش نیامد و گفت که این کتاب در لیست کتابهایی است که باید سال آینده در مدرسه بخوانند و دوست دارد که صبر کند و با بچه های کلاس آنرا بخواند. من آما کتاب را خریدم و به او دادم که بخواند و خودم هم آنرا خواندم.

                              
کتاب ساده و جالبی است. نویسنده اش John Boyne گفته که آنرا تنها در دو روز و نیم نوشته. . من حرفش را باور میکنم.اگر  داستانش به فکر من هم رسیده بود، میتوانستم آنرا خیلی زود به پایان برسانم.[لبخند]
شاید استقبال از این کتاب و ساختن فیلمی از روی آن، بدلیل نوع روایت داستان باشد که یک جنایت بزرگ تاریخ* را بدون اشاره ای مستقیم به اسم جنایتکاران،  از زبان و دید  بیگناه پسر بچه ای 8 ساله تعریف میکند که با اینکه در متن ماجرا زندگی میکند، بدلیل سیرت و طینت پاک کودکانه، تا انتها متوجه جنایاتی که در دور و برش در حین وقوغ هست نمیشود. و از طرفی نشان میدهد که چه راحت میشود تخم بدبینی و نفرت را بین آدمها کاشت و کشار و جنگ را ناگزیر کرد.
با اینکه نویسنده در آخر کتاب آرزو میکند که دیگر  آن بخش تاریخ هرگز تکرار نشود، اما متاسفانه، ما آدمها خیلی زود فریب ستمکاران و سیاستمداران سنگدل و نادان را میخوریم و بدون اینکه بدانیم براستی از چه چیزی حرف میزنیم، برای خالی نبودن عریضه شاید، آتش بیار معرکه میشویم.
دیروز فرصت شد که به دیدن فیلم برویم و از دخترم پرسیدم که ایا کتاب را تمام کرده یا نه؟ گفت که حتا شروع هم نکرده و همانطور که قبلن گفته، میخواهد آنرا سال آینده در مدرسه بخواند. من هم برای اینکه ثابت کنم، مرغ من هم یک پا دارد، با پسرم و بدون او به سینما رفتیم و فیلم را دیدیم. فکر میکنید که کار درستی کردم؟

* برای احترام به خواسته نویسنده که یشنهاد کرده کتاب را بدون اطلاع از موضوع داستان بخوانید/ توضیح بیشتری نمیدهم.