نگاهی از دور

رونمایی
نویسنده : زیتا - ساعت ۱٢:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱٩
 

 حتمن جشن با شکوه رونمایی(از این کلمه "رونمایی" خیلی خوشم میاد) بازی های المپیک را دیدید.و حتمن شما هم، مثل من نمیتوiنستید چشم از صفحه تلویزیون بردارید. نهایت کار گروهی و نظم وترتیب ، با نتیجه ای بسیار عالی و زیبا. واقعن حیف بود که حتا یک لحظه آنرا از دست داد.
اما نمیدانم چرا همه اش بفکر ایران بودم، بخاطر پست قبلی خودم بوده و یا شما هم بی اختیار به رویا میرفتید؟
من که تمام مدت، با خودم در حال بحث و گفتگو و سوال و جواب بودم.

اینکه چرا اسپانیا که تقریبن به اندازه ایران جمعیت دارد،چهار برابر ایران ورزشکار به چین فرستاده؟

چقدر بودجه برای انجام اینگونه بازی ها لازمست و آیا اصلن کشور برگزار کننده، سودی هم میبرد؟

اگر ما بودیم میتوانستیم،آن حرکات گروهی را به همان زیبایی و بی نقصی انجام دهیم؟

 میتوانستیم برای میزبانی از آنهمه ورزشکار و تماشاچی، برنامه ریزی کنیم؟...


امروزه را نمیدiنم که  میتوiنیم یا نه،چون سالیان درازی است که از نظر فیزیکی در ایران نیستم و شاید این نگاه از دور خیلی دقیق نباشد.اما  اون سالها که در ایران بودم، میتوانستیم  مراسم بزرگ و آبرومند برگزار کنیم.  اوه نه . منظورم جشنهای دوهزار و پانصد ساله نیست،منظورم بازیهای آسیایی 1974 هست.

به هر حال من هم مثل شما تو این دو هفته  با امید پیروزی ورزشکاران ایرانی، اخبار المپیک را با دقت دنبال خواهم کرد. مراسم رونمایی که وحشتناک زیبا بود.


 این جمله"وحشتناک زیبا بود" را، اولین بار در شوی میخک نقره ای از زبان فریدون فرخزاد شنیدم. روحش شاد که در چنین روزی کشته شد.