نگاهی از دور

 
نویسنده : زیتا - ساعت ۱:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/۱٧
 

چند روز پيش فيلم بوتيک را از سايت صفا در لس آنجلس ديدم در مقابل مشکل بزرگ جوانان ايرانی چی ميشه گفت که در خود فيلم گفته نشده باشه٫جز اينکه وای از اين جامعه که در برابر کمبود همه چيز تنها ميتواند با مصرفی بودن و خريد کردن و پز تلفن همراه و ماشين شيکتر را به ديگران دادن احساس زنده بودن بکند.براستی که سياست بسيار هوشمندانه ايست.آنکه ندارد در فکر يک لقمه نانست و آنکه دارد در فکر جلب نگاه و آه ديگران٫ و آنکه تحمل اين و آن ندارد يا از مملکت فرار ميکند يا به دامن اعتياد پناه ميبرد.اينجوری عمه بنده هم ميتواند رياست دنيا را به عهده بگيرد چه رسد به ايران.ميگم کاش همين جور که ما پز ماشين مان يا شرکتمان...را به ديگران ميدهيم اين حکومتگران هم پز مملکتشان را به همديگر ميدادند.مثلن (مثلا عربی است خوشم نمياد) کاش رئيس جمهور پاکستان همه کوشش خود را ميکرد تا کشوری بهتر از ژاپن داشته باشه و ترکيه سعی کنه بهتر از فرانسه باشه و تو دلش به رييس جمهور آمريکا بگه اگه عرضه داری کاری کن که مردم کشور تو مثل مردم کشور من حوشبحت باشند.ولی نه٫اين ها روياست و واقعيت٫ زندگی اتی است حتی اگه فيلم باشه.

بخاطر تشکر از زحمات صفا آدرسش را در وب ناقابلم ميگذارم تا اگر هنوز کسی او را نميشناسه پيداش کنه.