نگاهی از دور

 
نویسنده : زیتا - ساعت ٤:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٢
 

گاهی وقتی مشکلی دارم يا ميخوام کار مهمی انجام بدم ناحوداگاه ميگم حدايا.....مثل همه مردم)ولی بعد حيلی زود پشيمان ميشم وبخودم میگم اگه خدا بخواد به دعای کسی توجه کنه نبايد هيچ کسی از گشنگی بميره.هيچ بچه ای نبايد از کتکهای پدرش زجر بکشه.يا زنی از دست شوهر يا اجتماع خودکشی کنه يا هر روز ده ها نفر برای رسيدن به يک کشور دمکرات در دريا و اوقيانوس ها غرق بشند و هزاران مورد ديگر.بنا بر اين خدا را با وجدانش تنها ميذارم و دست بکار ميشم تا مشکلم را حل کنم نظر شما چيه؟